Το Polis360 παρακολούθησε με αντιπροσωπεία τις εργασίες του συνεδρίου του Κόμβου, όπου η ελληνική και ευρωπαϊκή ναυτιλία βρέθηκαν στο επίκεντρο μιας συζήτησης που δεν περιορίστηκε σε γενικόλογες διακηρύξεις, αλλά άγγιξε την καρδιά των πραγματικών διλημμάτων: πράσινη ανάπτυξη, ανταγωνιστικότητα, κοινωνική συνοχή και γεωπολιτική σταθερότητα.
Παρόντες θεσμικοί παράγοντες, εκπρόσωποι της ναυτιλίας και της επιχειρηματικότητας, με παρεμβάσεις που επιτέλους μίλησαν με αριθμούς και όχι μόνο με ευχολόγια.
Βασίλης Κικίλιας: Πράσινη ανάπτυξη χωρίς ανταγωνιστικότητα δεν στέκεται
Ο Βασίλης Κικίλιας έθεσε από νωρίς το πλαίσιο της συζήτησης:
«Έχει χυθεί πολύ μελάνι στον τομέα της πράσινης ανάπτυξης και στη ναυτιλία.»
Και όχι άδικα. Η ελληνική ναυτιλία αντιπροσωπεύει περίπου το 20% της παγκόσμιας ναυτιλίας, γεγονός που καθιστά σαφές ότι καμία σοβαρή συζήτηση για την παγκόσμια οικονομία και το εμπόριο δεν μπορεί να γίνει χωρίς την Ελλάδα.
Η πράσινη μετάβαση, όπως τόνισε, δεν είναι απλώς τεχνοκρατικό ζήτημα αλλά ηθική υποχρέωση:
«Δεν υπάρχει κάτι πιο ορθό και ευγενές από το να υιοθετήσουμε στις επόμενες γενιές κάτι καλύτερο από αυτό που κληρονομήσαμε. Και εδώ η ναυτιλία έχει πρωτεύοντα ρόλο.»
Ωστόσο, η επισήμανση ήταν ξεκάθαρη:
πράσινη ανάπτυξη χωρίς ανταγωνιστικότητα δεν υπάρχει. Και χωρίς κοινωνική συνοχή, οι στόχοι ευημερίας μένουν στα χαρτιά.
Οι τιμές ενέργειας, ο πληθωρισμός και το κόστος των προϊόντων πιέζουν ήδη τις κοινωνίες. Σε αυτό το περιβάλλον, η απάντηση δεν μπορεί να είναι μόνο ρυθμιστική αυστηρότητα.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε:
- στον εκσυγχρονισμό των λιμανιών,
- στην ενσωμάτωση της Τεχνητής Νοημοσύνης,
- και στην ανάγκη να βρεθεί μια χρυσή τομή ανάμεσα στην ΤΝ, την πράσινη ανάπτυξη, τις τιμές ενέργειας και την ανταγωνιστικότητα.
Όπως υπογράμμισε, η ευρωπαϊκή ναυτιλία μπορεί να αποτελέσει καθοριστικό μοχλό ενίσχυσης της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας, αντί να αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα.
Πάνος Ξενοκώστας: Το ερώτημα δεν είναι αν μπορούμε – είναι αν μας αφήνουν
Ο Πάνος Ξενοκώστας μίλησε χωρίς διπλωματικές υπεκφυγές για το ζήτημα των ναυπηγείων και της βιομηχανικής πολιτικής.
«Είναι ντροπιαστικό να λέμε αν μπορούμε να χτίσουμε πλοία. Αυτό είναι αυτονόητο.»
Το πραγματικό ερώτημα, όπως έθεσε, είναι:
μπορούν αυτά τα πλοία να είναι ανταγωνιστικά;
Και εκεί η απάντηση περνά αναγκαστικά από το κράτος. Τόνισε ότι απαιτούνται επιπλέον αλλαγές από την κυβέρνηση, ώστε το πλαίσιο να λειτουργεί υπέρ του συνόλου και όχι αποσπασματικά.
Οικονομικά, το μήνυμα ήταν απολύτως σαφές:
«Κάθε 1 ευρώ που επενδύεται στα ναυπηγεία επιστρέφει 7 ευρώ στο ΑΕΠ.»
Αριθμοί που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση.
Γιώργος Αλεξανδράτος: Χωρίς ακτοπλοΐα δεν υπάρχουν νησιά
Ο Γιώργος Αλεξανδράτος έφερε τη συζήτηση στην κοινωνική και γεωγραφική διάσταση της ναυτιλίας.
«Χωρίς την ακτοπλοΐα δεν θα υπήρχαν τα νησιά. Πρέπει να προστατευθεί.»
Η αναβίωση των ναυπηγείων χαρακτηρίστηκε κρίσιμη, όχι μόνο για λόγους οικονομικούς αλλά και εθνικούς.
Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε και η παρέμβασή του στο θέμα της πράσινης μετάβασης:
«Μεταφέρουμε το 90% του παγκόσμιου εμπορίου και χρεωνόμαστε κάτω από 3% των εκπομπών άνθρακα.»
Και εδώ ειπώθηκε ίσως η πιο αιχμηρή φράση του συνεδρίου:
«Κακώς μπαίνουμε σε μια λογική άκριτου πρασινίσματος της ναυτιλίας.»
Η ανάγκη, όπως τόνισε, είναι να προσδιοριστούν ρεαλιστικές ανάγκες και εφαρμόσιμες λύσεις, όχι πολιτικές βιτρίνας.
Θεσμικές επαφές και πολιτικός διάλογος
Στο περιθώριο του συνεδρίου, ο Πρόεδρος του Polis360 Γιώργος Κωστόπουλος, μαζί με τον Πέτρο Βάτση, είχαν ουσιαστική συζήτηση με τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας Νίκο Δένδια, ενημερώνοντας τον για το έργο της ομάδας μας και ανταλλάσσοντας απόψεις για τον ρόλο της ναυτιλίας, της βιομηχανικής βάσης της χώρας και τις γεωπολιτικές προκλήσεις της επόμενης δεκαετίας.
Η συνάντηση επιβεβαίωσε ότι η ναυτιλία δεν είναι απλώς οικονομικός κλάδος, αλλά στρατηγικό εργαλείο εθνικής ισχύος.
Συμπέρασμα
Το συνέδριο του Κόμβου δεν χάιδεψε αυτιά.
Αντίθετα, ανέδειξε ένα ξεκάθαρο δίλημμα:
ή η πράσινη μετάβαση θα γίνει με ρεαλισμό και ανταγωνιστικότητα ή θα μετατραπεί σε αυτογκόλ για την ευρωπαϊκή και ελληνική ναυτιλία.
Και αυτή τη φορά, τουλάχιστον, τα δύσκολα ειπώθηκαν με το όνομά τους.
